News Weekly

← Tydzień 2026-W39

Macro Debt & Inflation

Kongres USA przedłużył finansowanie rządu o kolejne 100 dni, ale znów bez planu na deficyt.

Zamiast uchwalić pełny budżet, politycy podpisali kolejną prowizorkę (tzw. continuing resolution) — tymczasową ustawę utrzymującą wydatki na dotychczasowym poziomie.

Pełna analiza

Kongres USA (dwuizbowy parlament — Izba Reprezentantów i Senat) po raz kolejny nie uchwalił pełnego budżetu federalnego na nowy rok fiskalny, tylko podpisał tzw. continuing resolution (CR) — tymczasową ustawę przedłużającą finansowanie rządu na obecnych zasadach, tym razem na 100 dni. Dzięki temu rząd nie zostaje zamknięty (tzw. shutdown, czyli wstrzymanie pracy urzędów federalnych z braku pieniędzy), ale nie rozwiązuje to głównego problemu: rosnącego deficytu federalnego, czyli różnicy między wydatkami a wpływami budżetu USA. Politycy unikają decyzji o cięciu wydatków (np. na programy socjalne Medicare i Social Security) albo podniesieniu podatków, bo obie opcje są niepopularne wyborczo. Dla przeciętnego obywatela oznacza to, że dług publiczny USA (obecnie ok. 37 bilionów dolarów) dalej rośnie, a koszty jego obsługi — czyli odsetki płacone przez rząd posiadaczom obligacji — zjadają coraz większą część budżetu, ograniczając środki na inne wydatki w przyszłości.


Wpływy

  • ·Agencje ratingowe (m.in. Moody's, Fitch) baczniej obserwują sytuację fiskalną USA — w 2023 r. Fitch obniżył rating USA z AAA do AA+, powołując się właśnie na powtarzające się kryzysy budżetowe w Kongresie
  • ·Rentowność długoterminowych obligacji skarbowych USA (10-letnie Treasuries) rośnie, gdy inwestorzy wymagają wyższej premii za ryzyko związane z brakiem długoterminowego planu fiskalnego
  • ·Firmy zależne od kontraktów rządowych (np. Lockheed Martin, Boeing Defense) działają w niepewności — nowe programy trudniej uruchomić bez pełnego, wieloletniego budżetu
  • ·Departament Skarbu USA (Treasury) musi częściej emitować dług krótkoterminowy, co zwiększa koszty finansowania w miarę zbliżania się kolejnych terminów przedłużenia

Co dalej

  • →Jeśli za 100 dni Kongres znów nie uchwali pełnego budżetu tylko kolejną prowizorkę, rośnie ryzyko, że Moody's (obecnie ostatnia z wielkiej trójki agencji utrzymująca USA na najwyższym poziomie Aaa) dołączy do S&P i Fitch i obniży rating — co podniesie koszt pożyczek dla całego rządu USA
  • →Powtarzające się krótkoterminowe prowizorki zwiększają spread (różnicę rentowności) między obligacjami 2-letnimi a 10-letnimi, bo inwestorzy wyceniają niepewność polityczną głównie w krótkim horyzoncie
  • →Sektor obronny (kontrakty zależne od wieloletnich programów, np. F-35) może opóźniać nowe zamówienia do czasu uchwalenia pełnego budżetu, co uderzy w wyniki kwartalne spółek zbrojeniowych na przełomie 2026/2027

Sektory do śledzenia

  • Obligacje skarbowe USA (Treasuries), długi koniec krzywej

    Powtarzające się prowizorki budżetowe zamiast realnego planu zwiększają premię za niepewność fiskalną, co widać w rentownościach 10- i 30-letnich obligacji.

  • Agencje ratingowe i rating USA

    Moody's jako ostatnia z trójki dużych agencji trzyma USA na najwyższym poziomie (Aaa) — kolejna prowizorka bez planu zwiększa presję na rewizję w dół.

  • Kontraktorzy obronni i firmy zależne od budżetu federalnego

    Brak wieloletniego budżetu utrudnia planowanie nowych, dużych programów zbrojeniowych i infrastrukturalnych.


W przeszłości

Sierpień 2011: S&P obniżył rating USA z AAA (najwyższa nota) do AA+ po podobnym politycznym pata wokół limitu zadłużenia, a S&P 500 (koszyk 500 największych spółek USA) spadł ok. 17% w ciągu kolejnych dwóch tygodni, choć odbił w następnych miesiącach.


Nieoczywiste

Paradoksalnie kolejna prowizorka budżetowa (continuing resolution) sama w sobie działa jak nieplanowany hamulec fiskalny — zamraża wydatki na poziomie z poprzedniego roku i blokuje start nowych programów, więc realny wzrost wydatków rządowych chwilowo spowalnia, mimo że narracja mówi o 'braku dyscypliny budżetowej'. To coś innego niż rosnący deficyt, o którym mówi się w mediach — krótkoterminowo ogranicza nowe wydatki, ale nie rozwiązuje strukturalnego problemu rosnących kosztów odsetek i programów socjalnych.


Spór narracji

Strona prawicowo-centrowa

„National Review: 'Washington Bought Itself Another 100 Days. It Didn't Buy a Fiscal Plan' — Kongres kupił sobie czas, ale nie rozwiązanie problemu rosnącego deficytu, bo politycy wciąż unikają trudnych decyzji o wydatkach i podatkach.”


Źródła

  • National Review Prawicowe — Washington Bought Itself Another 100 Days. It Didn’t Buy a Fiscal Plan